کاش این جمله را درقلبمون حک کنیم تاشاید فراموش نکنیم .

کوچه هایمان را به نامشان کردیم که هر گاه به منزلمان رسیدیم بدانیم از خون کدام شهید با آرامش به خانه رسیده ایم….!!!

 ما را بیابید!     ما را بیابید!  

ای شهیدان در خون خفته.

پلاک زخمی تان را بر گردن ما گم‏شدگان رمل‏ های داغ گناه بیندازید؛

شاید پیدا شویم!
شاید بوی خون به ناحق ریخته شما، ما را به سوی حق بکشاند؛
شاید فکه،
نامی شود که رازهای مگو را به ما بیاموزد.
ما را صدا کنید؛ 
با گلوی زخمی و لب‏های خشکیده‏ تان! 
ما را به شلمچه بخوانید تا بیاموزیم عشق را،