یک لحظه تدبر
مردى عرب خدمت رسول اکرم صلى الله علیه وآله وسلّم رسید تا قرآن بیاموزد. پس از رسیدن به آیه ى « فَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَیْراً یَرَهُ وَ مَنْ یَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرّاً یَرَه » منقلب شد و در حالىکه این آیات را زیر لب زمزمه مىکرد، مجلس را ترک کرد.
اصحاب متعجّب شدند و به پیامبر صلى الله علیه وآله وسلّم عرضه داشتند: چرا این اعرابى چنین کرد و رفت؟ حضرت رسول اکرم صلى الله علیه وآله وسلّم فرمود: «اِنْصَرَفَ الرَّجُلُ وَ هُوَ فَقیه»،یعنى؛ این آیه را خوب فهمید؛ فقیه شد و رفت!
این شخص براى قبول اسلام و تحقیق پیرامون آن، نزد حضرت رسول اکرم صلى الله علیه وآله وسلّم آمد.
حضرت رسول اکرم صلى الله علیه وآله وسلّم یكى از اصحاب را مأمور كرد كه به او قرآن یاد دهد، استاد مشغول تعلیم قرآن شد و ابتدا سوره زلزال را برایش خواند تا رسید به این آیه (فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّة خَيْرًا يَرَهُ * وَ مَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّة شَرًّا يَرَهُ)، وقتى سخن قارى به این جا رسید، مرد گفت: "یكفینى"، یعنى؛ بس است. سپس بلند شد و رفت. به او گفته شد: حرف هاى ناگفته بسیار است. گفت: من آن چه مى بایست بفهمم، فهمیدم و حقیقت بر من آشكار گشت.
حضرت رسول اکرم صلى الله علیه وآله وسلّم نیز در مورد آن مرد كه كار سال ها تربیت و پرورش را در چند لحظه تدبّر انجام داد فرمود: «إنصرف الرّجل و هو فقیه؛ آن مرد رفت در حالى كه فقیه و فهمیده شد».
منبع:
بحار الانوار، ج 89، ص 107، باب فضل التدبر فى القرآن.